Το Αγιον Όρος και η παιδεία του γένους μας (Ιερά Μονή Ιβήρων Αγίου Όρους)

«Με αφορμή την έναρξη του νέου σχολικού έτους προβάλουμε σήμερα από την ιστοσελίδα μας ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κάθε δάσκαλος, καθηγητής και γονέας που ενδιαφέρεται για το μέλλον των παιδιών του και οραματίζεται τον μαθητή του ως ελεύθερο πρόσωπο που ξεπερνά το θάνατο, που χαίρεται, αγαπά, με ένα πνεύμα που δίδει νόημα στο καθετί. Που γίνεται μεγάλος όταν είναι ο ελάχιστος, ικανός να υποφέρει, να υπομένει και να πεθαίνει για να ζουν οι άλλοι. Να μπορεί τη δύσκολη στιγμή να τα βγάζει πέρα, χωρίς να τα χάνει.

Πεποικιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ

“Πεποικιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ, ἡ ἱερὰ καὶ εὐκλεής, Παρθένε μνήμη Σου, πάντας συνηγάγετο, πρὸς εὐφροσύνην τοὺς πιστούς, ἐξαρχούσης Μαριάμ, μετὰ χορῶν καὶ τυμπάνων, τῷ Σῷ ᾄδοντας Μονογενεῖ· Ἐνδόξως ὅτι δεδόξασται”

Ο άνθρωπος είναι εν σμισκρώ ολόκληρη η Εκκλησία

Γέροντας Βασίλειος Γοντικάκης

Ο άνθρωπος, η κορωνίδα της δημιουργίας, έχει μέσα του το επικίνδυνο δώρο της ελευθερίας.

Γι' αυτό και ο ίδιος είναι επικίνδυνος και κουραστικός για όλα τα συστήματα και τις θεωρίες.

Ας λέμε και εμείς όσο πιο ταχτικά μπορούμε, μόνοι μας στο σπίτι μας τους «Χαιρετισμούς»

ΦΩΤΟ: η εικόνα της Παναγίας έξω από την παλιά είσοδο της ΙΜ ΙΒΗΡΩΝ

Μια χειμωνιάτικη νύχτα του 1701 ένας αγιορείτης μοναχός βρέθηκε ταλαιπωρημένος έξω από την σεβάσμια Μονή των Ιβήρων.

Στη θλίψη του και στην ανάγκη του, ύψωσε τα χέρια του προς την πάνσεπτη εικόνα της Παναγίας, που είναι ζωγραφισμένη πάνω από την κεντρική πύλη, και άρχισε να προσεύχεται.

Το Άγιον Όρος χθες και σήμερα

Ἀρχιμ. Βασίλειος Ἰβηρίτης

Στὸν Σεβαστείας Δημήτριο ἑόρτιος ἀσπασμὸς 

Ἄκουσα μιὰ ὁμιλία γιὰ τὴ βυζαντινὴ ἱστορία, τὴ θεολογία καὶ τὴ ζωὴ ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Ἔκανε λόγο γιὰ τὶς περιπέτειες τῶν βυζαντινῶν μελετῶν καὶ γιὰ τὸ πῶς ἀντιμετωπίστηκε τὸ Βυζάντιο ἀπὸ πολλούς. 

Ποιο ήταν το γεγονός που οδήγησε την Παναγία στο Όρος του Άθωνος

~Σε παλαιό κώδικα της βιβλιοθήκης της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας, αναφέρεται το περιστατικό περί της συνδέσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου με το αγιώνυμο Όρος του Άθωνος.

Όταν οι Απόστολοι έβαλαν κλήρους, για να ορισθεί ο τόπος όπου θα πήγαινε ο καθένας να κηρύξει το Ευαγγέλιο, τότε ζήτησε και η Παναγία να κηρύξει και κείνη κάπου, για να μη μείνει αμέτοχη στο θείο έργο της εξαπλώσεως της χριστιανικής πίστεως. Της έπεσε ο κλήρος να πάει στην Ιβηρία, δηλαδή στη σημερινή Γεωργία, ανατολικά του Ευξείνου Πόντου.

Όσιος Παΐσιος: Η Παναγία τρέχει αμέσως να μας Βοηθήσει

–Γέροντα, γιατί η Παναγία άλλοτε µου δίνει αµέσως αυτό που της ζητώ και άλλοτε όχι; 

–Η Παναγία, όποτε έχουµε ανάγκη, απαντά αµέσως στην προσευχή µας όποτε δεν έχουµε, µας αφήνει, για να αποκτήσουµε λίγη παλληκαριά.

Όταν ήµουν στην Μονή Φιλοθέου, µια φορά, αµέσως µετά την αγρυπνία της Παναγίας µε έστειλε ένας Προιστάµενος να πάω ένα γραµµα στην Μονή Ιβήρων.

Το θαύμα...

Στ' Άγιον Όρος, υπάρχει το καστρομονάστηρο των Ιβήρων, που στέκει αρχοντικό δίπλα στη θάλασσα, θαρρείς περιμένοντας να ξεκουράσει κάθε ναυαγό της ζωής που θα φτάσει στην πύλη του. Αρχαίο μοναστήρι που το σκεπάζει η θαυματουργός Εικών της Κυράς Πορταίτισσας, που ταξίδεψε και βρέθηκε εκεί με θαυμαστό τρόπο, για να φυλά το Μοναστήρι Της με τους τόσους ανθρώπους να έχουν βρέξει με δάκρυα προσευχής τα πατώματα του. Τα μεγάλα τειχιά κρύβουν πίσω τους την θαυμαστή Εικόνα η οποία κρύβει πάνω Της, δεήσεις και ικεσίες αιώνων, από χείλη ευλαβικά που σιγοψιθύρισαν , μυστικές καρδιακές προσευχές, ίσα- ίσα να τις ακούει μόνον Εκείνη... 

Άγιος Παΐσιος: “Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;”

Ο Άγιος Παΐσιος, όταν ήθελε να πάει να προσευχηθεί στην Παναγία, έκοβε λίγα αγριολούλουδα έξω από την καλύβη του και τα πήγαινε στην Εικόνα Της.

«Πώς να πάω με άδεια χέρια να Την παρακαλέσω;», έλεγε.

Ήθελε, ο άγιος Γέροντας, να πηγαίνουμε αφιερώματα στην Παναγία, ό,τι έχει ο καθένας. Έλεγε μάλιστα για κάποιον που πήγε στην Μονή των Ιβήρων, για να προσκυνήσει την Παναγία την Πορταΐτισσα. Η Εικόνα αυτή είναι γεμάτη με φλουριά. Σκανδαλίσθηκε κάπως ο προσκυνητής και είπε, όταν έφευγε: «Παναγία μου, εγώ ήθελα να σε δω απλή και όχι με φλουριά». 

ΚΑΤΑ ΧΑΡΙΝ ΘΕΟΣ

Λέει ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ κάπου, ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ, ὑπακούοντας στό Θεό, νά γίνει Θεός κατά χάριν, καί νά δημιουργήσει ἐκ τοῦ μή ὄντος νέους κόσμους: ὁ ἄνθρωπος γίνεται τελείως νέος, ὁ ἀδύνατος παίρνει ἄλλη δύναμη καί ὁ νεκρός παίρνει νέα ζωή καί προχωρεῖ. Τότε καταλαβαίνει ὅτι, πράγματι, εἶναι τροφή πραγματική τό νά καταλήξει νά πεῖ ἤρεμα, “Θεέ μου, νά γίνει τό θέλημά σου καί ὄχι τό δικό μου”.

“η της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει”

ἡ Πυλωρὸς τῆς Μονῆς τῶν Ἰβήρων

«Η Υπεραγία Θεοτόκος, με την άκρα καθαρότητα της ζωής, την ολοκληρωτική αφοσίωση στον Θεό και την ανεπιφύλακτη παράδοση και υπακοή Της στο θέλημα Του δέχθηκε μέσα Της το πλήρωμα της Χάριτος Του και ανεδείχθη όχι απλώς Θεοφόρος αλλά Θεοτόκος. 

Ιερά Μονή Ιβήρων - Κεκραγάριον

Γέροντας Παϊσιος: "Η Παναγία απαντά αμέσως στην προσευχή μας"

–Γέροντα, γιατί η Παναγία άλλοτε µου δίνει αµέσως αυτό που της ζητώ και άλλοτε όχι;

–Η Παναγία, όποτε έχουµε ανάγκη, απαντά αµέσως στην προσευχή µας• όποτε δεν έχουµε, µας αφήνει, για να αποκτήσουµε λίγη παλληκαριά.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΙΒΗΡΩΝ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Ιερά Αγρυπνία αυτή την ώρα στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ιβήρων για την Παναγία την Πορταΐτισσα

Προσκύνημα στη «φρουρό» της Μόσχας

Στην πύλη της Αναστάσεως της Κόκκινης Πλατείας, εκατοντάδες Μοσχοβίτες προσέρχονται στο παρεκκλήσι της Παναγίας της Πορταΐτισσας για να προσκυνήσουν την Ιβηρίτισσα (Ιβήρσκαγια), αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας της Θεοτόκου που βρίσκεται στην αγιορείτικη Μονή των Ιβήρων. Παραμονές του Δεκαπενταύγουστου με το παλαιό ημερολόγιο (28 Αυγούστου με το νέο), και στη Ρωσία, όπως και στο Αγιον Όρος, αγρυπνίες, δεήσεις και παρακλήσεις τελούνται για την Κοίμηση της Θεοτόκου.

Ο ΓΕΡΟ – ΠΑΧΩΜΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΙΔΙΑ

Στη Σκήτη της Ιεράς Μονής Ιβήρων, λίγο πιο πάνω από την Καλύβη της συνοδείας των Μαρκιανών, είναι οι «Άγιοι Απόστολοι», όπου μένουν τώρα δύο Πατέρες, που είναι κα κατά σάρκα αδέρφια, ήταν και ο Γέρο - Παχώμιος., στον οποίο έβλεπε κανείς ολοφάνερα την αγιότητα ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Το Γεροντάκι αυτό ήταν πολύ απλό και τελείως αγράμματο αλλά πολύ χαριτωμένο. […]

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ ΤΩΝ ΙΒΗΡΩΝ

Στην Ιερά Μονή Ιβήρων

Του  Δημητρίου Π. Λυκούδη, Θεολόγου – Φιλολόγου, Υπ. Δρος Παν/μίου Αθηνών- Για το ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

«Πλησιάζει το δεκαπενταύγουστο. Καντηλέρια και μανουάλια γυαλίζονται. Καντήλια ανεβοκατεβαίνουν. Καλόγεροι, μετέωροι σε σκάλες, συγυρίζουν τα εξαρτήματα και τ΄ αφιερώματα. Κελλιώτες και ασκητές ετοιμάζουν τα φτωχά τους χειροτεχνήματα για το πανηγύρι των Ιβήρων. Έφθασα στη μονή των Ιβήρων το βράδι κατάκοπος» [Παπαντωνίου Ζαχαρία, Άγιον Όρος, Εστία, Αθήνα 1997, σελ. 35].

"Κυρά μου Πορταΐτισσα"