Το κομποσχοίνι μοιάζει με ιμάντα, ο οποίος κινεί τη μηχανή της ψυχής

Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών…, η φωνή του Αφυπνιστή, αντήχησε μέσα στην παγωμένη νύχτα του χειμώνα και ταυτόχρονα ένας ρυθμικός χτύπος ακούστηκε στην πόρτα του κελλιού. Ο μοναχός ξύπνησε. Κοίταξε γύρω του. Σκοτάδι απλώθηκε σ’ όλο το κελλί του. Η αμέλεια ρίχνει τα πρώτα βέλη της, για να λαβώσει τον αγωνιστή. 

-«Είναι νωρίς ακόμη», του ψιθυρίζει. «Κοιμήσου λίγο να ξεκουραστείς και αργότερα με όρεξη… θα κάνεις τα πνευματικά σου».

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ (ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΠΑΛΑΜΑ)

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

ΑΘΩΝΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ 16 17

Στόν Κουτλουμουσιανό ἐξωνάρθηκα

τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

Ο ἥλιος ἤδη εἶχε γείρει ἀπό τήν ἄλλη πλευρά τοῦ ῎Αθωνα, ὅταν φτάσαμε καταϊδρωμένοι καί κατάκοποι ἔξω ἀπό τό μοναστήρι τοῦ Κουτλουμουσίου. ᾽Εκεί ἦταν καί ἄλλοι προσκυνητές πού περίμεναν νά ἀνοίξει ἡ κεντρική εἴσοδος τῆς μονῆς.

Γιατί ἄραγε νά εἶναι κλειστή; ἀναρωτηθήκαμε. Οἱ ἀπαντήσεις πού δώθηκαν ἦταν πολλές καί ποικίλες. ῾Η σωστή ἀπάντηση δόθηκε σέ λίγο, ὅταν ἀντικρίσαμε μία ὁμάδα μοναχῶν νά ἔρχονται ἀπό τήν πλευρά τῶν Καρυῶν. Μπροστά ἦταν ὁ ἡγούμενος καί ἀκολουθοῦσαν οἱ πατέρες. «Εὐλογεῖται, Γέροντα» εἴπαμε ὅλοι μέ μιά φωνή. «῾Ο Κύριος, παιδία μου, νά σᾶς εὐλογεῖ» ἀπάντησε ὁ ἠγούμενος, «σᾶς κάναμε καί περιμένατε, ὅπως βλέπετε ὅλοι μας εἴμασταν στούς κήπους τῆς Μονῆς, γιατί ἔπρεπε νά γίνουν ὁρισμένες γεωργικές ἐργασίες, σέ λίγο, ἀφοῦ ἐτοιμαστοῦν οἱ Πατέρες,  θά ἀνοίξει ἡ πόρτα, καί θά μπῆτε στό μοναστήρι».

ΟΠΤΑΣΙΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΚΟΠΙΩΝΤΕΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΑΡΤΟ

"Άξιον Εστίν" - Πρωτάτον

Τον καιρό του Αγίου Σάββα, ήσαν στη Λαύρα του πολλοί και ενάρετοι μοναχοί. Πήγε δε κι ένας πλούσιος ευγενής και άρχοντας για να μονάσει και τον υποδέχθηκε με χαρά ο άγιος. Και επειδή δεν ήταν συνηθισμένος στον κόπο, δεν τον άφηνε να πηγαίνει μαζί με τους άλλους στις βαριές εργασίες της γης, και να επιστρέφει στην Λαύρα την ενάτη ώρα για την ανάγνωση της Ακολουθίας, του Εσπερινού και την τράπεζα (έτρωγαν μόνο μια φορά τη μέρα).

Φανταστική σατανική ανάπαυση

Από την Σπηλιά του αγίου Ακάκιου του νέου στα Καυσοκαλύβια, ξεκίνησε να πάει στην έρημο του Αγιοβασίλη, ό Μοναχός Ακάκιος.

Άλλα ό ευλογημένος αυτός Μοναχός, καθώς μου είπαν οί Πατέρες πού έζησαν το γεγονός, το όποιο έλαβε χωράν το 1923 - 24, και μάλιστα ό Γέρο - Δαμασκηνός από τον Αγιοβασίλη, και ως εκ των υστέρων αποδεικνύεται ότι, δεν έκανε τον σταυρό του καθώς ξεκίνησε από την Σπηλιά ή κατά την πορεία του δρόμου, από άλλες σκέψεις πιθανόν να ξεχάστηκε να λέει την προσευχή και να επαναλαμβάνη την ευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με» ή κάτι άλλο, πρός δοκιμασία συνέβη στον αδελφό αυτόν και κατά παραχώρησιν Θεού επηκολούθησε ή φανταστική σκηνή του Σατανά.

Αναπαύεσαι στον Άγιον Όρος ως άνθρωπος, γιατί σώζεται ο άνθρωπος

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ

του Αρχιμ. Βασίλειου Γοντικάκη,

Προηγούμενου της Ιεράς Μονής Ιβήρων

Ένας αγιορείτης έγραφε: «Eίναι σκάνδαλο αυτό που έγινε και μου δόθηκε το προζύμι της Βασιλείας, ο πολύτιμος μαργαρίτης, το δυναμικό μυστικό της ζωής. Μού δόθηκε το λίγο με τον πολύ δυναμισμό. Μού δόθηκε το ελάχιστο, που είναι μέγιστο. Μού δόθηκε αυτό που δεν το αξίζω. Τώρα δεν μένει τίποτε άλλο, παρά να ευχαριστώ σ᾿ όλη μου τη ζωή.

«Δηλαδή τρεις λαϊκοί, εκ των οποίων ο ένας αβάπτιστος, αισθάνονται την άρρητη και υπερκόσμια ευωδία κι' εμείς, τάχα μοναχοί και ασκητές, τίποτα»

Βγήκαμε απ' τις κατάψυχες και πυκνοδασωμένες κατηφόρες και χαμηλώνοντας αρκετά «πιάσαμε» να προσπερνούμε της Ευωδιάς τα ξέφωτα, όπου ούτε ίχνος χιονιού υπήρχε κι' όπου αισθητό μας έγινε το άλλο κλίμα με σαφή τα δείγματα της ανοίξεως, λες και βρεθήκαμε απ' την μια στιγμή στην άλλη σε άλλη ήπειρο και γεωλογική ζώνη. Μας άγγιζαν τής σουσούρας τα θυσανωτά χειμιωνανθάκια, μας χαιρετούσαν δειλά απ' τα πλάγια αρκετές τολμηρές ανεμώνες.

Μία έκφραση του πνευματικού κόσμου στο Άγιον Όρος

Ένας έντιμος Χριστιανός, βιοπαλαιστής, στολισμένος με βαθειά πίστη και θεοσέβεια, αφηγήθηκε το εξής θαυμαστό γεγονός, που του συνέβη κατά το προσκύνημά του στο Άγιον Όρος.

«Πήγα να προσκυνήσω σε πολλές Μονές στο Άγιον Όρος για να πάρω την Χάρι και την ευλογία της Παναγίας. 

Γέροντας του Αγίου Όρους ψάλλει…

Γέροντας του Αγίου Όρους ψάλλει από την Ἀκολουθία τῶν ὁσίων Πατέρων, Ὀνουφρίου τοῦ Αἰγυπτίου καί Πέτρου τοῦ Ἀθωνίτου

Εἰς τοὺς Αἴνους.

Ἦχος πλ. δ'. Ὦ τοῦ παραδόξου θαύματος.

Πάτερ θεόφρον Ὀνούφριε, τοῦ Ἠλιοῦ μιμητής, χρηματίσας ἐν πνεύματι, μετανάστης γέγονας, τῆς τοῦ κόσμου συγχύσεως, σαρκὸς ὀρέξεις ἀπαρνησάμενος καὶ ἐν ἐρήμῳ συναυλιζόμενος χαίρων μακάριε, τὴν ψυχὴν ἐπτέρωσας πρὸς οὐρανόν, ἔνθα τὸ πολίτευμα, σαφῶς ἐκέκτησο. 

Η Παναγία σαν μάνα φροντίζει τους Μοναχούς

Στο κοινόβιο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου, πριν από 30 χρόνια ζούσε ένα πολύ απλό κι αγαθό Γεροντάκι, γνωστός με το όνομα Γερο - Θωμάς, πάντα πρόθυμος και ακάματος εργάτης της υπακοής.

Σαν υπηρεσία του (διακόνημα) είχε να είναι βοηθός στον ζυμωτή και φούρναρη του Μοναστηριού.

Στον Άθωνα δεν πρέπει να ερωτεύεσαι κελλί ή καλύβα…

…Δεν ξέρω γιατί, στο Άγιον Όρος τα κελλιά και οι καλύβες στέκονται ακέραιες, χαριτωμένες, σταθερές στον τόπο τους, στοργικά προστατευτικές του οικήτορός των όσο αυτός εργάζεται ή κι απλώς αναπνέει, ανήμπορος να κάνη τίποτ’ άλλο. Έτσι όμως και πεθάνη και θαφτή ο Γέροντας, κι αργήση να βρεθή διάδοχός του, αλλοίμονο, δεν μπορούν να περιμένουν για πολύ. 

«Ιδού αγώνας, ιδού πάλη υπέρ φύσιν με την σάρκα, με τον διάβολο..»

ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΑΧΙΛΛΙΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗΣ († 1910-1993)

~ …Διατί ὅμως, ἀφοῦ ἀκούομεν καί μανθάνομεν τόν τρόπον καί τά μέσα τά ὁποῖα μετεχειρίσθησαν οἱ κερδήσαντες τήν αἰωνιότητα.

Ἰδού μιά μόνον σκιά σᾶς περιγράφω, ὅπου εἶδον μέσα στό χειρόγραφον ἐπάνω στόν Ἄθωνα, ἀσκητές νά γλύφουν τό ξηρό ψωμί τῶν 100 ἡμερῶν, νά τρώγουν ὠμά τά ἄγρια χόρτα, νά εἶναι γυμνοί καί μέ τρίχινον σακκί παιδιά φορεμένα τῶν 20 ἐτῶν καί γεροντάκια 80 καί 90 ἐτῶν. 

«Τότε του εχάρισε ο Πανάγαθος Θεός, άλλη υψίστη ευλογία. Τον περιέλουσε με το Άκτιστο Φως»

*Απλοί και ενάρετοι ασκητές του προηγούμενου αιώνα σε πολύ μεγάλα μέτρα αρετής. Θαυμαστά γεγονότα με εμφανίσεις Αγίων και Αγγέλων επιθέσεις του πονηρού και άλλα συγκλονιστικά περιστατικά!

Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ – Κελλιώτης τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Φιλοθέου

~ Καί πάλι ὁ σεβαστός π. Παῒσιος συνέχισε τίς διηγήσεις του, γιά ἕναν ἄλλον ἀσκητή τῶν ἡμερῶν του, τόν π. Αὐγουστῖνο. Μᾶς εἶπε λοιπόν, ὅτι ἦτο Ρῶσσος στήν καταγωγή.

Η Θαυμαστή εμφάνιση της Θεοτόκου στον προηγούμενο Αρχιμανδρίτη Ανδρέα της Ι.Μ. Αγίου Παύλου

Κάποια ημέρα που ο καιρός ήτο συννεφιασμένος και αγριεμένος, σκέφθηκε ο άγιος Γέροντας (Πατήρ Ανδρέας) να κατέβει μέχρι την παραλία με τον λογισμό να πάρη, εάν εύρη διάφορα καυσόξυλα απ᾿ αυτά που εκβράζει η θάλασσα, όταν είναι φουρτουνιασμένη.

Το καλό τέλος του υποτακτικού

Από την ασκητική και ησυχαστική Αγιορείτικη παράδοση*

Ο γέρων Χατζη-Γεώργιος διηγήθηκε στον Ρώσσον Αρχιμανδρίτη και Πνευματικό παπα-Μακάριο την κοίμηση ενός μαθητού του, του πατρός Γαβριήλ, και τις επιθανάτιες οπτασίες που είδε εκείνος ως εξής: "Τις προάλλες εκοιμήθη ο αδελφός μας μεγαλόσχημος μοναχός Γαβριήλ, ο οποίος ήταν 26 χρονών.

Άγιον Όρος, Δανιηλαίοι

Η σημερινή Αδελφότητα των Δανιηλαίων έχει ως εργόχειρο την αγιογραφία και την ψαλτική τέχνη ως παράδοση απὸ τους προγενεστέρους πατέρες. Ο εν ζωή Γέρων Δανιὴλ ήρθε στο Άγιον Όρος 17 ετών. Παρέλαβαν την μοναστικὴ βιωτή, αλλά και τα εργόχειρα της αγιογραφίας και της ψαλτικής τέχνης από τον τέταρτο κατά σειρά Γέροντα του Ησυχαστηρίου, Γέροντα Γερόντιο.

Το κομποσχοίνι μοιάζει με ιμάντα, ο οποίος κινεί τη μηχανή της ψυχής

Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών…, η φωνή του Αφυπνιστή, αντήχησε μέσα στην παγωμένη νύχτα του χειμώνα και ταυτόχρονα ένας ρυθμικός χτύπος ακούστηκε στην πόρτα του κελλιού. Ο μοναχός ξύπνησε. Κοίταξε γύρω του. Σκοτάδι απλώθηκε σ’ όλο το κελλί του. Η αμέλεια ρίχνει τα πρώτα βέλη της, για να λαβώσει τον αγωνιστή.

Ποιο ήταν το γεγονός που οδήγησε την Παναγία στο Όρος του Άθωνος

~Σε παλαιό κώδικα της βιβλιοθήκης της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας, αναφέρεται το περιστατικό περί της συνδέσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου με το αγιώνυμο Όρος του Άθωνος.

Όταν οι Απόστολοι έβαλαν κλήρους, για να ορισθεί ο τόπος όπου θα πήγαινε ο καθένας να κηρύξει το Ευαγγέλιο, τότε ζήτησε και η Παναγία να κηρύξει και κείνη κάπου, για να μη μείνει αμέτοχη στο θείο έργο της εξαπλώσεως της χριστιανικής πίστεως. Της έπεσε ο κλήρος να πάει στην Ιβηρία, δηλαδή στη σημερινή Γεωργία, ανατολικά του Ευξείνου Πόντου.

Αντιμετώπιση του θανάτου των αγιορειτών μοναχών

-Πως αντιμετωπίζουν οι μοναχοί την αρρώστια;

-Με υπομονή και καρτερικότητα. «Ασθένεια, Θεού επίσκεψη» λένε.

Μου λέει μια μέρα ένας μοναχός: «Για να μου στείλει ο Θεός την αρρώστια σημαίνει ότι με θυμήθηκε κι ότι κάτι θέλει να μου πει. Αυτός ξέρει. Κι Αυτός που μου την έδωσε, Αυτός και θα μου την πάρει αν και όποτε Εκείνος το θελήσει» Τι να πεις;

''O καλόγερος που δεν πάταγε στη γη...''

Αληθινές ιστορίες προσκυνητών απο τον Άθωνα

(Εμφάνιση αόρατου ασκητή)

Η αναμονή για το καράβι στόν αρσανά της Ιβήρων περνούσε ανέμελα, άλλοι έκαναν βόλτες αγναντέβοντας την γαλήνη και την ηρεμία της θάλασσας, άλλος μίλαγε στο τηλέφωνο...

Με τον Χρήστο τραβήξαμε κατά την προβλήτα, πιάσαμε τα περί Θεού... το ακατάληπτο τούτο μυστήριο, που κάνει τις ψυχές των ανθρώπων να διψούν να μάθουν, να κατανοήσουν, να βρούν την Αλήθεια.... Ξαφνιάστηκα καθώς τον άκουσα...