Κύριε, ελέησον (†Μωυσής μοναχός Αγιορείτης)

Και ξαφνικά ανοίγει ένα παραθυράκι στο νου. Έρχεται ένα φως. Τότε έχεις μια άλλη αίσθηση. Τότε το κατανοείς καλά. Όχι προς το ετυμολογικό. Μα με μια κατάνυξη και συναίσθηση και θεία θαλπωρή. Και λές: «Τι αλλο να λέω;» Παρά μόνο πάλιν και πολλάκις και συνεχώς: «Κύριε ελέησον!»

Σήμερον εμού, αύριο ετέρου...

«Να βγω λίγο στο μπαλκόνι, να δω τον ουρανό, τ΄άστρα, τις πλαγιές που φωτίζονται απ΄ το μισό φεγγάρι κι ύστερα να αποσυρθώ στο κελλί μου, το μικρό.

Με συγκίνηση πάντα εισέρχομαι σε αυτό, σαν να είναι ξένο σα να με φιλοξενεί μόνο γι΄ απόψε και το ευχαριστώ.

Νύχτα. Οι αγαπητές ώρες του Θεού και των Αγίων

του Μακαριστού Μοναχού Μωυσή του Αγιορείτη

Η αγρυπνία είναι σχάρα που ψηνόμαστε για να καθαριστούμε, να φωτισθούμε, ν΄ αγιασθούμε.

Νύχτα. Οι αγαπητές ώρες του Θεού και των αγίων, των φίλων μας, που μαθαίνουμε τα κουμπιά τους, για να τους καλοπιάνουμε. μόνο να ‘μαστε τίμιοι μαζί τους.

"Η προσευχή είναι ποίηση... Είναι μεγάλη ευλογία να συναντάς ένα ποιητή κι ένα άγιο"

† Μωυσής μοναχός Αγιορείτης

Και ξαφνικά ανοίγει ένα παραθυράκι στο νου.

Έρχεται ένα φως. Τοτε εχεις μια αλλη αίσθηση.Τοτε το κατανοείς καλά. Όχι προς το ετυμολογικό. Μα με μια κατάνυξη και συναίσθηση και θεία θαλπωρή. Και λες: "Τι αλλο να λέω;". Παρά μόνο πάλιν και πολλάκις και συνεχώς: "Κύριε ελέησον!"

Δίχως να βαριέσαι. Δίχως να κουράζεσαι. Αυτό τα λέει όλα. Δεν θέλει αλλα και πολλά. Μόνο ποιητικά μπορεί κανείς μερικές φορές να εκφραστεί. Η προσευχή είναι ποίηση. Όλες οι προσευχές είναι ποιήματα.

Ό,τι είσαι, αυτό βλέπεις, ό,τι ζητάς, αυτό βρίσκεις

Μοναχός Μωυσής

Πήγε ένας μοναχός σ΄ένα κελί που ήταν καθαρό, περιποιημένο, αρχοντικό και επίσημο. Είπε: όπως είναι η καρδιά του γέροντος έτσι είναι και το κελί του.

Πήγε μετά σ” ένα άλλο που ήταν ακατάστατο, αραχνιασμένο και άνω – κάτω. Είπε: Ο γέροντας είναι καλός ασχολείται συνέχεια με τα πνευματικά και δεν έχει καθόλου καιρό για τα υλικά.

Η ομορφιά της σιωπής

Μοναχού Μωυσή Αγιορείτη

Η σιωπή συντροφεύει τις μεγάλες ώρες των αγίων, τις ιερές ώρες της περισυλλογής, της αυτοσυγκέντρωσης, της αυτομεμψίας, της μελέτης, της προσευχής.

Η σιωπή καλύπτει την έρευνα, την αγρυπνία, την ανακάλυψη του σοφού επιστήμονα. Η σιωπή σκεπάζει το μαρτύριο του πονεμένου, του αναγκεμένου, του δυστυχισμένου.

Η Παναγία μας, η ωραιότερη, σεμνότερη, ταπεινότερη και ιερότερη γυναίκα του κόσμου

Η Παναγία, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, τον μεγαλύτερο δογματικό πατέρα της Εκκλησίας μας, "κατέχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος".

Δηλαδή εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί μετά την Αγία Τριάδα τιμάμε την Παναγία. Μεγάλη όντως τιμή. Στο πρόσωπο της Παναγίας τιμάται το γυναικείο φύλο. Ο πιστός ελληνικός λαός τιμά ιδιαίτερα κι ευλαβείται πολύ την Παναγία.

Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης - Η μνήμη του τιμάται στις 14 Ιουλίου

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Τοιχογραφία του ναού της Παντάνασσας στο ευλογημένο μετόχι της Μονής Βατοπαιδίου στην λίμνη Βιστωνίδα.

+Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης είναι μία από τις μεγαλύτερες θεολογικές και διδασκαλικές μορφές της τουρκοκρατίας. Το έργο του ανύψωσε τα ήθη των μοναχών και όλων των πιστών. Έκανε γνωστή την αγιοπατερική σοφία, την αγιολογική ευωδία και την υμννογραφική χάρη. Δίκαια αποτελεί καύχημα του Αγίου Όρους και δόξα της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης «Η ταπείνωση, θεμέλιο των αρετών»

ADOBE FLASH PLAYER
You are either missing or need to update your ADOBE Flash Player in order to see this video .

Download Now

VIDEO PLAYER by Business Video Hosting

Εκοιμήθη ο Γέροντας Μωυσής ο Αγιορείτης

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Ιερά Μητρόπολη Καστορίας μετά θλίψεως βαθυτάτης ανακοινώνει την προς Κύριον εκδημία του Γέροντος Μωυσέως Αγιορείτου, σήμερα Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, 1 Ιουνίου 2014 και ώρα 04.14 π.μ.

Ο Γέροντας Μωυσής κατόπιν δικής του επιθυμίας εφιλοξενήθη το τελευταίο εξάμηνο στο Ιερό Επισκοπείο της Καστοριάς, περιβαλλόμενος μετά πολλής υιικής στοργής, αγάπης και σεβασμού υπό του υποτακτικού του π. Χρυσοστόμου και των πατέρων του Επισκοπείου.

«Την όντως Θεοτόκον μεγαλύνομεν»

(Από το βιβλίο «Αθωνικό απόδειπνο» του Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου)

Ήταν ένα γεροντάκι που μόλις άκουγε τ’ όνομα της Παναγίας έκλαιγε σαν μικρό παιδί. Ήταν ένας Καυσοκαλυβίτης που όποτε γύριζε πλευρό τη νύχτα έψελνε το «Άξιον εστί». Ήταν ένας Γρηγοριάτης ηγούμενος πούχε «φάει» την εικόνα Της από τους πολλούς ασπασμούς. Ήταν ένας Νεοσκητιώτης που παρακαλούσε όποιον έβλεπε να μιλήσει, να γράψει, να εκδώσει, ότι υπήρχε για την Παναγία. Ήταν ένας μακαρίτης Ιβηρίτης που έπασχε από αγάπη προς την Πορταΐτισσα. Ένας Φιλοθεΐτης έλεγε: «Έχομεν βεβαίας τας ελπίδας εις την Γλυκοφιλούσαν» Παναγία· η μάνα των Αγιορειτών.

Μοναχού Μωυσή Αγιορείτη: Το ευλογημένο τριώδιο

logia-tou-aera.blogspot.gr

Η Θεοτόκος και ο σύγχρονος Αγιορείτικος Μοναχισμός

Η Παναγία αναμφισβήτητα υπήρξε η ταπεινότερη, καθαρότερη, σεμνότερη, σιωπηλέστερη, ωραιότερη και ιερότερη γυναίκα του κόσμου. Υπήρξε μητέρα του Θεού και των ανθρώπων. Η ταπείνωσή της ήταν γνήσια, η καθαρότητά της επιλεγμένη, η σεμνότητά της κόσμημά της, η σιωπή της πιο βροντερή από το πιο μεγαλόστομο κήρυγμα. Η ιερότητά της πασιφανής και δεδομένη. Η αμόλυντη ταπεινοφροσύνη της, η αειπαρθενία της σε όλο της το είναι, η χαρακτηριστική της σεμνότητα και η απέραντη σιωπή του όλου βίου της καθίστανται λίαν διδακτικά σε όλους μας πάντοτε.

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης: Η «Φιλοκαλία» και «Το αδιανόητο τίποτα»

Γράφει o μοναχός Μωυσής Αγιορείτης για την «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»

Όταν ή Ελλάδα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση η εφημερίδα «Le Monde» έγραφε: «Σήμερα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή κοινότητα η χώρα της Φιλοκαλίας». Η Φιλοκαλία είναι ένα βιβλίο πού πρωτοεκδόθηκε στη Βενετία το 1782. Πρόκειται για συγκέντρωση εκλεκτών Αγιοπατερικών κειμένων, για όσους αγαπούν την πνευματική ζωή, την ουσιαστική σχέση τους με τον ζώντα Θεό.