Αφορμή για την εν λόγω "πνευματική" απορία στάθηκε η εικόνα, η εμφάνιση πολλών νέων που συναντώ, τόσο στο Πανεπιστήμιο όσο και στους δρόμους, στην τρέχουσα γύρω μας καθημερινότητα. Μαθητές, μικρά παιδιά, νέοι και νέες που μεταμορφώνουν την ωραιότητα του προσώπου και της υπάρξεώς τους, άλλοτε με ανούσια παιδαριώδη αυτοκόλλητα που παραπέμπουν και προϊδεάζουν σε μια πιθανή στο μέλλον δερματοστιξία, και, άλλοτε με ολοκληρωμένες επεμβάσεις (κυρίως μεγαλύτερες ηλικίες), σε τέτοια ποιότητα και έκταση επί του σώματός τους που, ειλικρινά, και μόνο στη θέα αυτών, δάκρυα αναδύονται από την καρδιά σου...! Αλήθεια, όμως, πόσο «αθώα» είναι μια τέτοια ενέργεια ως αυτή της δερματοστιξίας;
